Obesitas

---

NIEUWS

Gepubliceerd op 25/08/2026 à 15:20

Middelomtrek verfijnt de beoordeling naast de BMI

De Body Mass Index (BMI) wordt nog steeds veel gebruikt om het gewicht te classificeren, maar geeft geen informatie over de verdeling van de vetmassa. Een analyse toont dat de middelomtrek en de taille-heupverhouding het cardiovasculaire risico beter kunnen identificeren, ook bij mensen die op basis van de BMI als normaal gewichtig of als personen met overgewicht worden beschouwd.

De studie omvatte 259.388 deelnemers, met een mediane follow-up van 20 jaar. De onderzoekers evalueerden negen cardiovasculaire en mortaliteitsuitkomsten. Metingen van abdominale adipositas (ophoping van vet in de buikstreek) bleken vaak niet overeen te stemmen met de Body Mass Index (BMI)-categorieën. Van de deelnemers met een normaal gewicht had 5% een verhoogde middelomtrek en 18% een verhoogde taille-heupverhouding. Bij deelnemers met overgewicht bedroegen deze percentages respectievelijk 39% en 40%.

Bij personen met obesitas volgens de BMI was een lage middelomtrek daarentegen doorgaans niet geassocieerd met een significant verhoogd gezondheidsrisico

Deze verschillen hadden prognostische betekenis. Bij deelnemers met een normaal gewicht of overgewicht was een verhoogde middelomtrek of taille-heupverhouding geassocieerd met een 15 tot 50% hoger risico op de meeste onderzochte uitkomsten, waaronder myocardinfarct, beroerte, hartfalen, atriumfibrilleren en cardiovasculaire mortaliteit. Bij personen met obesitas volgens de BMI was een lage middelomtrek daarentegen doorgaans niet geassocieerd met een significant ander risico dan bij deelnemers met een normaal gewicht en eveneens een lage middelomtrek, met uitzondering van de totale mortaliteit, die lager was. Voor de taille-heupverhouding lag dit anders, vooral bij vrouwen: vrouwen met obesitas maar een lage verhouding behielden een verhoogd risico, zij het minder uitgesproken dan bij een hoge verhouding.

BMI kan zeer verschillende risicoprofielen verhullen

Deze resultaten tonen dat de BMI sterk uiteenlopende risicoprofielen kan verhullen. Het toevoegen van eenvoudige maten voor centrale adipositas, zoals de middelomtrek of taille-heupverhouding, zou de cardiovasculaire risicoclassificatie dan ook kunnen verbeteren en aanvullende diagnostische en prognostische informatie kunnen opleveren.