Wat wordt er bedoeld met cognitieve stoornis?
Aantasting van het denkvermogen
Sombere gedachten
Vergeetachtigheid
Pas correct.
Correct!
Iemand heeft een cognitieve stoornis als hij/zij moeite heeft met het verwerken van informatie. Dat kan gaan om problemen met het geheugen, de aandacht, de concentratie, de oriëntatie in tijd en ruimte, het taalgebruik en de vaardigheden. Het behelst dus veel meer dan vergeetachtigheid.
Taalproblemen zijn een van de cognitieve stoornissen en kunnen een eerste symptoom zijn van alzheimerdementie. Wat is fout?
Dementerenden hebben moeite om te lezen en zich uit te drukken.
Alleen vreemde talen stellen een probleem.
Zij herhalen vaak dezelfde zinnen.
Pas correct.
Correct!
Dementerenden kunnen technisch gezien nog wel lezen, maar hebben het moeilijk om de betekenis van de woorden te begrijpen. Bovendien onthouden ze niet wat ze gelezen hebben. Ook hun gesproken woordenschat is verarmd: ze vergeten woorden, vinden de juiste woorden niet meer of gebruiken ze verkeerd. Schrijfstoornissen kunnen nog vroeger optreden.
Wat is geen cognitieve stoornis?
Verwarren van datums en dagen
Verdwalen in een vertrouwde omgeving
Slaapgebrek
Pas correct.
Correct!
Oriëntatie in tijd en ruimte is een cognitieve functie die als ze verstoord is, de familie erg kan verontrusten. Dementerenden verdwalen vaak; eerst vinden ze hun weg niet terug als ze nieuwe wegen nemen, later ook in een vertrouwde omgeving. Een omgekeerd slaap-waakritme komt eveneens vaak voor, maar kan belastend zijn voor de partners. Dementerenden zullen bijvoorbeeld midden in de nacht opstaan en boodschappen willen doen. Ook angst kan onaangepast gedrag uitlokken.
In de latere fase kan de dementerende geen complexe handelingen meer uitvoeren. Dat heet apraxie. Wat is geen voorbeeld van apraxie?
Niet in staat zijn om zijn handen te wassen met zeep
Geen gesprek kunnen voeren
Soep eten met een vork
Pas correct.
Correct!
Om een handeling correct uit te voeren, moet het denkvermogen normaal werken. Want tal van handelingen die eenvoudig lijken, zijn in feite zeer ingewikkeld: zich aankleden, veters knopen, zich wassen… Alledaagse, gewone handelingen worden voor de dementerende steeds moeilijker tot onmogelijk uit te voeren. Alzheimerpatiënten in een gevorderd stadium weten niet meer waarvoor de voorwerpen dienen of gebruiken ze verkeerd. Uiteindelijk gaan de mentale vermogens zodanig achteruit dat de zieke steeds meer afhankelijk wordt van anderen.