
Gepubliceerd op 16/10/2013 à 11:01
Het is al enkele jaren geweten: lichaamsbeweging is wel degelijk aan te raden voor mensen met multiple sclerose. Maar welke activiteit moeten ze kiezen als ze last hebben van evenwichtsproblemen of van zware vermoeidheid? Ziehier enkele keuzecriteria om een aangepaste sport te vinden.
De tijd toen men ervan uitging dat sport schadelijk kon zijn voor personen met multiple sclerose (MS) is voorgoed voorbij. Vandaag staat vast dat lichaamsbeweging het ziekteproces niet versnelt en de symptomen niet blijvend verergert, integendeel! Regelmatig bewegen heeft alleen maar voordelen: het versterkt de spiertonus, is goed voor de ademhalingsfunctie, hart en bloedvaten en het bewegingsapparaat (wandelafstand, evenwicht …), vermindert de vermoeidheid, verbetert de cognitieve capaciteiten, heeft een positief effect op het moreel …
Kortom, ook al is nog niet onomstotelijk bewezen dat lichaamsbeweging een positieve invloed kan hebben op het ziekteverloop, toch is sport een onmiskenbare troef voor de levenskwaliteit van de patiënt.
In principe is geen enkele sport strikt verboden bij MS, mits enkele aanpassingen. Wel zijn er een aantal criteria om de patiënt op weg te helpen:
- Een sport waar de patiënt plezier aan beleeft
Plezier garandeert immers regelmaat. De ideale frequentie: twee of drie keer per week, telkens met een of twee rustdagen ertussen.
- Een ‘aanpasbare’ sport
Sport kan op verschillende manieren beoefend worden, afhankelijk van de lichamelijke capaciteiten van de patiënt en van zijn of haar gebreken. Zo zijn sommige loopbanden uitgerust met zijdelingse stangen waarop patiënten met evenwichtsproblemen kunnen steunen.
- Een sport die het uithoudingsvermogen bevordert
MS-patiënten zijn het meest gebaat bij niet al te intense lichaamsbeweging, waarbij de inspanning gespreid wordt over de volledige sessie.
Lopen, dansen, fietsen, zwemmen of aquagym, zaaloefeningen, yoga … : mogelijkheden genoeg.
Toch is een goede medische begeleiding noodzakelijk, ongeacht de gekozen sport. De neuroloog of de kinesitherapeut kunnen niet alleen de patiënt helpen om een programma op te stellen, maar ook zijn ‘prestaties’ evalueren en daarbij regelmatig zijn hartslag en recuperatievermogen controleren. Zo nodig kan het trainingsprogramma worden aangepast.
De patiënt moet ook naar zijn lichaam leren luisteren en de signalen leren herkennen, zodat hij tijdig kan stoppen.
En niet te vergeten: de ene dag is de andere niet. Zo zijn behandeling en rust extra belangrijk in periodes van opstoten.
In de eerste plaats zijn er natuurlijk de adviezen van de arts of de kinesitherapeut. Daarnaast bulkt het internet van de tips om MS-patiënten te helpen bij hun zoektocht naar een aangepaste activiteit.
Twee voorbeelden:
- In Vlaanderen: http://www.movetosport.be
- Bij de Federatie Wallonië-Brussel: http://ligue.ms-sep.be/activites/move
Deel en print dit artikel
27 04 2026
Huidkanker blijft de maligniteit waarvan de incidentie in België het snelst toeneemt, met een spectaculaire stijging van het aantal gevallen in de voorbije twintig jaar....
Lees verder
21 04 2026
De auteurs maakten gebruik van twee parallelle populatiecohorten, één in Denemarken en één in Engeland, goed voor in totaal 782.837 kinderen. Het doel was de associatie t...
Lees verder
14 04 2026
De analyse omvatte 580.132 personen die tussen 1990 en 1999 in Finland werden geboren en tot de leeftijd van 20 jaar werden gevolgd. Onder hen kreeg een minderheid tussen...
Lees verder
08 04 2026
In een studie bij 14 epilepsiepatiënten met intracraniële elektroden in het kader van hun behandeling, werd een sessie van 20 minuten op een hometrainer gevolgd door een...
Lees verder
Gesprek met prof. Sebahat Ocak, thorax-longoncoloog (CHU UCL Namen,Site Godinne), en Marie-Ange, longkankerpatiënte en lid van de vereniging ALK+ Belgium.
Professor Tim Vanuytsel (UZ Leuven)
Alzheimer
Chronische myeloïde leukemie
Covid-19
Migraine en hoofdpijn
Oogontsteking, oogirritatie of droge ogen
Overactieve blaas
Parkinson
Transplantatie van organen