Nieuws

---

NIEUWS

Gepubliceerd op 23/02/2011 à 23:12

Parkinson: urinaire stoornissen

Urinaire stoornissen komen vaak voor bij de ziekte van Parkinson. Wat zijn de oorzaken en hoe ze te behandelen?

Moeite om de urine op te houden

Bij parkinsonpatiënten gaat het bij urinaire stoornissen vooral om hevige urineeraandrang, met andere woorden: moeite om de urine op te houden als de behoefte zich laat voelen. Dat parkinsonpatiënten vaak moeite hebben om zich te verplaatsen, maakt het extra lastig. Die aandrang gaat vaak gepaard met een verhoogde urineerfrequentie (pollakisurie), vooral 's nachts (2).

De oorzaken van urinaire stoornissen

De dopaminerge neuronen sturen mee de mictiereflex (het urineren). Een tekort aan dopaminerge neuronen veroorzaakt dan ook vaak urinaire stoornissen bij parkinsonpatiënten. Meestal treden deze stoornissen pas op in een vergevorderd stadium van de ziekte.

Urinaire stoornissen: hoe te behandelen?

Anticholinerge geneesmiddelen blijken de beste behandeling bij urinaire stoornissen door de ziekte van Parkinson (2). Hevige urineeraandrang ontstaat door onwillekeurige en inadequate blaascontracties om de urine af te voeren. Anticholinergica verminderen de spiercontracties van de blaas. Wel kunnen ze bij 60-plussers cognitieve stoornissen (geheugen- en oriëntatiestoornissen...) veroorzaken.

De ziekte van Parkinson is niet de enige oorzaak

Waakzaamheid is geboden, want de ziekte van Parkinson is niet de enige oorzaak van urinaire problemen. Ook prostaataandoeningen komen vaak voor bij mannelijke senioren.