Levodopa

Een oud geneesmiddel

Tot het einde van de jaren 60 bestond er geen enkele behandeling voor de ziekte van Parkinson. Het betekende dan ook een grote ommekeer toen werd ontdekt dat de ziekte van Parkinson verband hield met een te lage dopamineproductie. Ook de daaropvolgende ontdekking van levodopa, een stof die in de hersenen op natuurlijke wijze wordt omgezet in dopamine, was een belangrijk moment.

Een moeilijk begin

Toen levodopa voor het eerst werd gebruikt, kregen onderzoekers met tal van problemen te maken. Zo werd het grootste deel van de levodopa dieoraal werd ingenomen, al omgezet in dopamine nog voor de stof de hersenen had bereikt. Daardoor moesten dus aanzienlijke dosissen worden toegediend en die hadden maar een kortstondig effect van enkele uren. De behandeling had daardoor zeer ernstige bijwerkingen.

Dopadecarboxylase-remmers

Aansluitend werd er een stof ontdekt die voorkomt dat levodopa in dopamine wordt omgezet voor het in de hersenen aankomt. Daardoor kon de dosis die moet worden toegediend fors worden verlaagd. De bijwerkingen namen daardoor af en de doeltreffendheid van levodopa steeg. Tegenwoordig zijn alle voorgeschreven geneesmiddelen die levodopa bevatten eigenlijk een combinatie van levodopa en een perifere remmer van dopadecarboxylase. Dat is het enzym dat levodopa omzet in dopamine.

Recent: COMT-remmer

Sinds enkele jaren kan nog een derde geneesmiddel worden gecombineerd met die eerste twee: een COMT-remmer. Die verhoogt nogmaals de hoeveelheid levodopa die de hersenen bereikt, en zorgt voor een gestagere aanvoer van levodopa naar de hersenen. Dankzij die stof kunnen bepaalde bijwerkingen worden verminderd, zoals de verkorte werkingsduur van levodopa, die duidelijker wordt na een aantal jaar van behandeling met deze medicatie.