Depressie is geen fataliteit

Elk jaar worden honderdduizenden Belgen getroffen door depressie. 5 tot 10% van alle vrouwen en 3 tot 5% van alle mannen krijgt er ooit mee te maken. Niettemin is deze ziekte nog altijd te weinig erkend en aanvaard. Depressie wordt nog al te vaak beschouwd als een gebrek aan moed of wilskracht. Veel mensen voelen zich erg schuldig als ze de diagnose te horen krijgen, alsof ze er zelf verantwoordelijk voor zijn, en bovendien zijn ze enorm beschaamd. Depressie is immers nog altijd een taboe.

De omgeving, familie en vrienden hebben vaak de neiging om het probleem te minimaliseren. Depressie is nochtans wel degelijk een invaliderende ziekte met niet alleen psychische maar ook lichamelijke symptomen, die zoveel leed veroorzaken met zulke ingrijpende gevolgen op het dagelijkse, sociale, gezins- en beroepsleven, dat een tijdige en correcte diagnose van cruciaal belang is. Depressie hoeft immers geen fataliteit te zijn. Als de diagnose is gesteld, heeft de arts de depressieve persoon heel wat doeltreffende behandelingen - geneesmiddelen en/of psychotherapie - te bieden.